Co Europa kupuje. Co sprzedaje.

Mleko referencyjne: 4.15% tłuszczu, 3.47% białka — pula UE-27, ważona wolumenem państw członkowskich. To samo mleko, na którym liczy narzędzie do waloryzacji, żeby oba nie mówiły czegoś innego o tym samym litrze.

Only lactose is left out, and not to avoid a double count: it carries neither fat nor protein, so this method is simply blind to it. Everything else is counted on what is actually in the box — which is why whey belongs in the basket. The milk behind a cheese and the milk behind the whey from that cheese are different halves of the same milking, not the same half counted twice.

Metoda

Mleko na tłuszczu = tony produktu × zawartość tłuszczu w produkcie ÷ zawartość tłuszczu w mleku referencyjnym. Na białku ten sam rachunek z białkiem. To całe obliczenie; każdą liczbę z poniższej tabeli można sprawdzić kalkulatorem.

Wyprowadzamy, zamiast zapożyczać. Opublikowany zestaw współczynników byłoby krócej zacytować i nie sposób sprawdzić: jego straty, mleko referencyjne i założenia produktowe pozostają niewidoczne dla czytelnika, więc z liczby na nim opartej nie da się dyskutować. Z tą — da się.

Mierzy mleko zawarte w towarze — tłuszcz i białko faktycznie w opakowaniu — a nie mleko przerobione przez zakład. Kilogram sera czyta się tu jako około 7 kg mleka wobec 10 kg, które branża podaje jako wydajność: brakujące trzy zostały w serwatce i w śmietance odciągniętej i zbitej na masło. Oba to osobne pozycje tego samego koszyka, więc w skali koszyka pula jest ujęta; w skali pojedynczego produktu nie.

Dlatego też serwatka jest liczona, a nie pomijana. Wygląda to na podwójne liczenie, ale nim nie jest: pozycja sera liczy wyłącznie tłuszcz i białko, które zostały w serze. Serwatka to druga połowa tego samego udoju. Jedynym wyłączeniem jest laktoza, i to z odwrotnego powodu — nie niesie żadnego ze składników, metoda jest więc na nią ślepa, a zero w tabeli czytałoby się jako „brak mleka za tym”.